Verbum

келейны, ✂.

1. гл. келля.

2. перан. Тайны, сакрэтны, скрыты ад іншых.

   • Келейныя справы.
   • Вырашаць пытанне келейна (прысл.).

|| наз. келейнасць, ✂.

келіх, ✂, м.

Тое, што і бакал.

келля, ✂, ж.

Асобны пакой манаха ў манастыры.

|| прым. келейны, ✂.

кельма, ✂, ж.

Тое, што і кельня.

кельнер, ✂, м.

У некаторых краінах: афіцыянт, слуга ў атэлі.

|| ж. кельнерка, ✂.

|| прым. кельнерскі, ✂.

кельня, ✂, ж.

Прылада муляра, тынкоўшчыка ў выглядзе трохвугольнай лапаткі для набірання і нанясення раствору на цэглу.

кельты, ✂, м.

Група старажытных плямёнаў індаеўрапейскай моўнай сям’і, якія насялялі тэрыторыю Заходняй Еўропы.

|| прым. кельцкі, ✂.