Verbum

жуір, ✂, м.

Чалавек, які жуіруе, жыве ўцехай, асалодай.

|| прым. жуірскі, ✂.

жуіраваць, ✂; незак.

Жыць толькі асалодамі, уцехамі, весці разгульнае жыццё.