Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдлмноруыэ
джіклпрхч

жупан, ✂, м.

Даўнейшае верхняе мужчынскае адзенне з каляровага сукна.

|| прым. жупанны, ✂.

жупел, ✂, м.

  1. Гарачая смала, падрыхтаваная нібыта ў пекле для пакарання грэшнікаў (уст.).

  2. перан. Нешта страшнае, агіднае; пужала.

    • Быць жупелам для каго-н.