Verbum

туркі, ✂, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Турцыі.

|| ж. турчанка, ✂.

|| прым. турэцкі, ✂.

туркмены, ✂, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Туркменістана.

|| ж. туркменка, ✂.

|| прым. туркменскі, ✂.

турма, ✂, ж.

1. Месца зняволення, будынак, дзе ўтрымліваюцца асобы, пазбаўленыя волі.

   • Сядзець у турме.

2. Пакаранне зняволеннем.

   • Прайсці праз турму.

3. перан. Месца, дзе прыгнятаюць, дзе цяжка жывецца.

◊

• Турма плача па кім (разм. неадабр.) — пра таго, хто заслугоўвае пакаранне.

|| прым. турэмны, ✂.

турман, ✂, м.

Голуб асобай пароды, які мае здольнасць куляцца пры палёце.

турнік, ✂, м.

Гімнастычны снарад: перакладзіна, гарызантальна ўмацаваная на дзвюх стойках.

• Практыкаванні на турніку.

|| прым. турніковы, ✂.

турнікет, ✂, м.

Спецыяльнае прыстасаванне для пропуску людзей па чарзе, па аднаму.

• Прайсці цераз т.

|| прым. турнікетны, ✂.

турнір, ✂, м.

1. У Заходняй Еўропе ў сярэднія вякі: спаборніцтва рыцараў.

2. Спартыўныя спаборніцтвы, асабістыя ці камандныя, у якіх усе ўдзельнікі сустракаюцца паміж сабой адзін або два разы.

   • Баскетбольны т.
   • Міжнародны шахматны т.

|| прым. турнірны, ✂.

турнэ, нескл., н.

1. Падарожжа па кругавому маршруту.

   • Т. вакол свету.

2. Паездка артыстаў, спартсменаў на гастрольныя выступленні, спаборніцтвы і пад.

турнэпс, ✂, м.

Кармавая рэпа.

|| прым. турнэпсавы, ✂.

турухтан, ✂, м.

Балотная птушка з цёмным апярэннем, роднасная куліку, якая водзіцца ў тундры і ў лясной зоне Еўразіі.