Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

клінападобны, ✂.

Які мае форму кліна.

  • Клінападобная барада.

клінапіс, ✂, м.

Спосаб пісьма старажытных народаў Пярэдняй Азіі, клінападобныя знакі якога наносілі на гліну або камень.

  • Вавілонскі к.

|| прым. клінапісны, ✂.

  • К. надпіс.

клініка, ✂, ж.

Стацыянарная лячэбная ўстанова, у якой лячэнне хворых спалучаецца з навукова-даследчай і вучэбнай работай.

|| прым. клінічны, ✂.

клінічны, ✂.

  1. гл. клініка.

  2. Які мае адносіны да лячэбнага ўздзеяння, які патрабуе або паддаецца лячэнню (спец.).

    • К. выпадак.

клінкер, ✂, м. (спец.).

Вельмі моцны вогнетрывалы і воданепранікальны штучны камень, а таксама абпаленая да спякання цэментная сыравіна.

|| прым. клінкерны, ✂.

клінок, ✂, м.

  1. гл. клін.

  2. Вострая частка халоднай зброі; лязо.

  3. Трохвугольная торбачка для прыгатавання сыру.

|| прым. клінковы, ✂.

  • К. сыр.

кліп, ✂, м.

Тое, што і відэакліп.

кліпер, ✂, м.

Быстраходнае паруснае або парусна-паравое судна.

|| прым. кліперны, ✂.

кліпсы, ✂, м.; ✂, ж..

Заціскныя завушніцы.

|| прым. кліпсавы, ✂.

клір, ✂, м.

  1. У хрысціянскай царкве: сукупнасць свяшчэннаслужыцеляў і царкоўнаслужыцеляў аднаго храма.

  2. Царкоўны хор.