Verbum

замучыць, ✂; зак.

1. гл. мучыць.

2. Мучэннямі закатаваць, давесці да смерці.

   • З. у засценку.

|| незак. замучваць, ✂.

замчацца, ✂; зак.

Тое, што і замчаць (у 2 знач.).

замчаць, ✂; зак.

1. Хутка, імкліва завезці, даставіць куды-н.

2. Хутка ідучы, едучы, апынуцца дзе-н.

   • Мы туды хутка замчым на веласіпедах.

замша, ✂, ж.

Вырабленая мяккая і тонкая ворсавая скура з аксамітнай паверхняй.

|| прым. замшавы, ✂.

замшэлы, ✂.

Пакрыты мохам.

• З. камень.

|| наз. замшэласць, ✂.

замшэць, ✂; зак.

Пакрыцца мохам.

• Страха замшэла.

замыкаць, ✂; незак.

1. гл. замкнуць.

2. Знаходзіцца ў канцы чаго-н., заключаючы сабой.

   • З. шэсце.

замыліцца, ✂; зак.

Тое, што і узмыліцца.

|| незак. замыльвацца, ✂.

замыліць​¹, ✂; зак.

Тое, што і узмыліць.

|| незак. замыльваць, ✂.

замыліць​², ✂; зак. (разм.).

Падтуліць, сцяць (пра губы).

• З. губы.

|| незак. замыльваць, ✂.