Verbum

цурбан, ✂, м.

1. Абрубак, кароткі кавалак бервяна.

2. перан. Пра някемлівага, непаваротлівага, тупога чалавека лаянк.).

   • Гэтаму цурбану не ўтлумачыш.

цурка, ✂, ж.

Тонкі аскепак лучынкі, трэскі, палачкі.

|| памянш. цурачка, ✂.

|| прым. цурачны, ✂.

цурок, ✂, м.

Невялікі струменьчык вады, вадкасці.

• Пот льецца цурком.

цурубалка, ✂ і цырубалка, ✂, ж.

1. Прадаўгаваты кавалак дрэва.

   • Цурубалкай ледзь не забіла курыцу.

2. Драўляны самаробны гузік у выглядзе кароткай круглай палачкі, падобнай на таўкачык.

   • Кажух зашпілены на цурубалкі.

цурчаць, ✂; незак.

1. Цячы, ліцца цурком.

2. Утвараць гукі булькання, пералівання (пра вадкасць).

|| наз. цурчанне, ✂.