Verbum

тонкі, ✂.

1. Невялікі ў папярочным сячэнні, у абхваце.

   • Тонкія ніткі.
   • Тонкая тканіна.
   • Тонкія пальцы.
   • Тонкая бярозка.

2. Невялікі па шырыні, вузкі.

   • Тонкая рыска.

3. Пра гукі, голас: высокі.

   • Т. голас.

4. Пра твар, рысы твару: не грубы, прыгожа абрысаваны.

   • Тонкія рысы твару.

5. Складаны, выкананы з вялікай увагай, умела, па-мастацку.

   • Тонкая работа.
   • Тонкая разьба.

6. Пра смак, пах і пад.: вытанчаны, не рэзкі.

   • Т. водар кветак.

7. Пра розум, мысленне, гумар і пад.: гібкі, праніклівы, які схоплівае малапрыметнае.

   • Т. розум.
   • Тонкая крытыка.

8. Чуллівы, які ўспрымае самыя слабыя раздражненні (пра органы пачуццяў і іх дзейнасць).

   • Т. слых.

|| наз. тонкасць, ✂.

|| памянш. тоненькі, ✂ і танюсенькі, ✂.

тонмайстар, ✂, м.

Работнік радыё, кіно, тэатра, які ведае гукавым афармленнем спектакляў, радыёперадач і пад.

тонус, ✂, м.

1. Працяглае ўзбуджэнне нервовых цэнтраў і мышачных тканак, якое не суправаджаецца стомай і абумоўлівае пэўнае функцыяніраванне органаў.

   • Зніжаны т. сэрца (спец.).

2. Ступень жыццядзейнасці арганізма або асобных тканак.

   • Жыццёвы т.

тоня, ✂, ж.

1. Участак вадаёма, прызначаны для лоўлі рыбы закідным невадам.

2. Адзін закід невада, а таксама ўлоў ад аднаго закіду.

топка, ✂, ж.

Частка печы або катла, дзе спальваюць паліва.

• Т. паравоза.

|| прым. топачны, ✂.

топкі​¹ ✂ прым.

Які лёгка топіцца пры высокай тэмпературы.

• Топкае сала.

|| наз. топкасць, ✂.

топкі​² ✂ прым.

Балоцісты, гразкі, багністы.

• Т. бераг.

|| наз. топкасць, ✂.

топлены, ✂ і таплёны, ✂.

Атрыманы шляхам ператоплівання (гл. тапіць 2).

• Топленае масла.

тор, ✂, м.

Дарога, след, пакінуты калёсамі.

• Ён хоча свой пракласці т. (перан.).

торба, ✂, ж.

Невялікі мяшок (звычайна з даматканай тканіны).

• Напужаў мех, дык і т. страшна (прыказка).

|| памянш.-ласк. торбачка, ✂.

|| прым. торбачны, ✂.