Verbum

эфемерны, ✂, ж. (кніжн.).

1. Часовы, недаўгавечны.

   • Эфемерныя радасці.

2. Нерэальны, уяўны.

   • Эфемерная задума.

|| наз. эфемернасць, ✂.

эфес, ✂, м.

Ручка халоднай зброі (шаблі, шпагі і пад.).

|| прым. эфесны, ✂.

эфіопы, ✂, м.

Агульная назва насельніцтва Эфіопіі.

|| ж. эфіопка, ✂.

|| прым. эфіопскі, ✂.

эфір, ✂, м.

1. Арганічнае злучэнне, якое ўтрымлівае кісларод.

   • Простыя эфіры.

2. У старых тэорыях фізікі: асобае суцэльнае асяроддзе, што запаўняе сусветную прастору.

3. Прастора як распаўсюджвальнік радыёхваль.

   • У эфіры гучыць музыка.

|| прым. эфірны, ✂.

• Э. час.

эфіранос, ✂, м.

Эфіраносная расліна.

эфіраносны, ✂.

Які ўтрымлівае эфірны алей.

• Эфіраносныя расліны.

|| наз. эфіраноснасць, ✂.

эфірны, ✂.

1. гл. эфір.

2. перан. Бесцялесны, незямны (кніжн. іран.).

   • Эфірнае стварэнне.

|| наз. эфірнасць, ✂.

эх, выкл. (разм.).

Ужыв. пры выражэнні раптоўнага здзіўлення, папроку, прыкрасці, шкадавання.

• Эх і надвор’е!
• Эх, сынок, сынок...

эцюд, ✂, м.

1. У выяўленчым мастацтве: твор, выкананы з натуры, які з’яўляецца першапачатковым накідам, эскізам, часткай будучага кампазіцыйнага цэлага.

2. Невялікі твор навуковага, крытычнага і пад. характару, прысвечаны якому-н. асобнаму пытанню.

   • Лінгвістычныя эцюды.

3. Музычны твор віртуознага характару.

   • Эцюды Чэрні для цымбалаў.

4. Від практыкавання (у музыцы, шахматнай гульні і пад.).

   • Зборнік эцюдаў для шахматыстаў.

5. мн. Маляванне фарбамі з натуры для практыкавання, загатоўкі эскізаў.

   • Пайсці на эцюды.

|| прым. эцюдны, ✂.

эцюднік, ✂, м.

Спецыяльная плоская скрынка з прыналежнасцямі для жывапісу, малявання і месцам для захоўвання эцюда.