Verbum

зніклы, ✂.

Які знік, перастаў існаваць, стаў нябачным.

• З. страх.

знікнуць, ✂; зак.

Перастаць існаваць, прапасці, схавацца.

• Туман знік.
• З. у натоўпе.

|| незак. знікаць, ✂.

|| наз. знікненне, ✂.

знітаваны, ✂.

Моцна звязаны, з’яднаны дружбай.

• Знітаваная група.

|| наз. знітаванасць, ✂.

знітавацца, ✂; зак.

1. гл. нітавацца.

2. перан. Злучыцца, з’яднацца.

   • Іх лёсы моцна знітаваліся.

|| наз. знітаванне, ✂.

знітаваць, ✂; зак.

1. гл. нітаваць.

2. Пераплесці, злучыць чым-н.

   • З. правады.

3. перан., каго-што. Аб’яднаць, згуртаваць.

   • З. брыгаду.

|| незак. знітоўваць, ✂.

|| наз. знітоўванне, ✂.

|| наз. знітаванне, ✂.

знічка, ✂, ж.

Падаючая зорка.

• На небе прамільгнула з.

знішчальнік, ✂, м.

1. Той, хто знішчае каго-, што-н.

   • З. грызуноў.

2. Баявы самалёт для знішчэння авіяцыі праціўніка.

3. Лётчык знішчальнай авіяцыі.

знішчальны, ✂.

1. Вялікай разбуральнай сілы; які вядзецца з мэтай разбурэння, знішчэння.

   • Адкрыць з. агонь па ворагу.
   • Знішчальная вайна.

2. Прызначаны для знішчэння караблёў і авіяцыі праціўніка, для барацьбы з дыверсантамі і пад.

   • Знішчальная авіяцыя.
   • З. батальён.

3. перан. Рэзкі, бязлітасны, які выяўляе пагарду, нянавісць.

   • Знішчальная крытыка.
   • З. позірк.

|| наз. знішчальнасць, ✂.

знішчыцца, ✂; зак.

Спыніць сваё існаванне, ліквідавацца, знікнуць.

|| незак. знішчацца, ✂.

|| наз. знішчэнне, ✂.

знішчыць, ✂; зак.

1. Спыніць існаванне каго-, чаго-н., ліквідаваць.

   • З. прусакоў.
   • З. недахопы.

2. Разграміць.

   • З. варожыя ўмацаванні.

|| незак. знішчаць, ✂.

|| наз. знішчэнне, ✂.