Verbum

зменшчык, ✂, м.

Той, хто працуе пазменна з іншым.

• Здаць печ зменшчыку.

|| ж. зменшчыца, ✂.

|| прым. зменшчыцкі, ✂.

зменшыцца, ✂; зак.

Стаць меншым.

• Сям’я зменшылася.
• Боль зменшыўся.

|| незак. змяншацца, ✂.

|| наз. змяншэнне, ✂.

зменшыць, ✂; зак.

Зрабіць меншым.

• З. дозу лякарства.
• З. крок.
• З. небяспеку.

|| незак. змяншаць, ✂.

|| наз. змяншэнне, ✂.

змераць, ✂; зак.

Вызначыць якой-н. мерай велічыню чаго-н.

• З. глыбіню вадаёма.
• З. тэмпературу.
• З. вокам (перан. уважліва аглядаць каго-н., нібы ацэньваючы).

|| незак. змяраць, ✂.

змерзнуцца, ✂ і змерзціся, ✂; зак.

Прымерзнуць адзін да аднаго, змацавацца лёдам.

• Рыба змерзлася ў халадзільніку.

|| незак. змярзацца, ✂.

|| наз. змярзанне, ✂.

змеркнуцца, ✂; безас.; зак.

Пра наступленне змроку.

• На дварэ змерклася.

|| незак. змяркацца, ✂.

змеркнуць, ✂; зак.

1. гл. меркнуць.

2. перан. Страціць сілу, значэнне.

   • Слава змеркла.

|| незак. змяркаць, ✂.

змест, ✂, м.

1. Тое, што складае сутнасць каго-, чаго-н.

   • Адзінства формы і зместу.

2. Тэма, асноўная сутнасць выкладу, выказвання.

   • З. размовы.
   • З. твора.

3. Пералік раздзелаў, састаўных частак кнігі з указаннем старонак, змешчаны ў канцы ці ў пачатку.

змесці, ✂; зак.

1. Метучы, зняць, сцерці, скінуць з паверхні чаго-н.

   • З. пыл з лавы.
   • З. усё на сваім шляху.
   • З. з твару зямлі каго-, што-н. (перан. знішчыць).

2. Метучы, згрэбці ў адно месца, у кучу.

   • З. смецце ў куток.

|| незак. змятаць, ✂.

|| наз. змятанне, ✂.

змесціва, ✂, н.

Тое, што змяшчаецца, знаходзіцца ў чым-н.

• З. клеткі.