Verbum

храмасомы, ✂, ж. (спец.).

Пастаянная састаўная частка ядра жывёльных і раслінных клетак, носьбіты спадчыннай генетычнай інфармацыі.

|| прым. храмасомны, ✂.

храміраваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

1. Пакрыць (пакрываць) хромам (у 1 знач.) металічныя вырабы.

2. Апрацаваць (апрацоўваць) солямі хрому (скуру).

|| наз. храміраванне, ✂ і храміроўка, ✂.

|| прым. храміровачны, ✂.

храна...

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «хрона...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр. хранаграма, храналогія, хранаскоп.

храналагізацыя, ✂, ж. (кніжн.).

Устанаўленне часу існавання чаго-н.

• Х. бронзавага веку.

храналогія, ✂, ж.

1. Раздзел гістарычнай навукі, які вывучае гісторыю летазлічэння.

2. Пералік падзей у іх часавай паслядоўнасці.

   • Х. беларускай гісторыі.

3. Паслядоўнасць паяўлення чаго-н. у часе.

   • Х. падзей.

|| прым. храналагічны, ✂.

хранаскоп, ✂, м. (спец.).

Прыбор для вымярэння надзвычай малых прамежкаў часу, а таксама для параўнання паказальнікаў часу па розных прыборах.

|| прым. хранаскапічны, ✂.

хранікёр, ✂, м.

Супрацоўнік газеты, радыё, які дае інфармацыю ў аддзел хронікі.

|| прым. хранікёрскі, ✂.

хранічны, ✂.

1. Пра хваробу: які працягваецца доўгі час, пастаянны.

   • Х. бранхіт.

2. Які працяглы час хварэе на пэўную хваробу.

   • Х. хворы.

3. перан. Працяглы, няспынны, пастаянны.

   • Хранічнае недасыпанне.

хранограф​¹, ✂, м.

Помнік старажытнай пісьменнасці, які паведамляе ўсеагульную гісторыю па біблейскіх легендах і візантыйскіх крыніцах.

• Візантыйскія хранографы.

|| прым. хранаграфічны, ✂.

хранограф​², ✂, м.

Прыбор для вымярэння кароткіх адрэзкаў часу і для дакладнага часавага запісу.

|| прым. хранаграфічны, ✂.