Verbum

заатэхнік, ✂, м.

Спецыяліст па заатэхніі.

заатэхніка, ✂, ж.

Тое, што і заатэхнія.

|| прым. заатэхнічны, ✂.

заатэхнія, ✂, ж.

Навука аб развядзенні, утрыманні і выкарыстанні сельскагаспадарчых жывёл.

|| прым. заатэхнічны, ✂.

заахвоціцца, ✂; зак.

Адчуць жаданне, ахвоту да чаго-н.

|| незак. заахвочвацца, ✂.

заахвоціць, ✂; зак.

Выклікаць ахвоту да чаго-н., жаданне займацца чым-н.

• З. да вучобы.

|| незак. заахвочваць, ✂.

|| наз. заахвочванне, ✂.

заахвочвальны, ✂.

Прызначаны для заахвочвання.

• Заахвочвальная ўзнагарода.
• Заахвочвальныя прэміі.

заахвочванне, ✂, н.

1. гл. заахвоціць.

2. Тое, што заахвочвае каго-н. да чаго-н., пахвала, узнагарода.

   • Атрымаць з. ад кіраўніцтва.

забабонны, ✂.

Прасякнуты забабонамі, заснаваны на забабонах.

• Забабонныя людзі.

|| наз. забабоннасць, ✂.

забабоны, ✂.

Вера ў таямнічыя сілы, у тое, што некаторыя з’явы і падзеі з’яўляюцца праяўленнем звышнатуральных сіл; прымхі.

забава, ✂, ж.

Гульня, пацеха або тое, што забаўляе, весяліць.

• Дзіцячыя забавы.