Verbum

злачыннасць, ✂, ж.

1. гл. злачынны.

2. Наяўнасць, колькасць злачынстваў.

   • Барацьба са злачыннасцю сярод падлеткаў.

злачынны, ✂.

Які заключае ў сабе злачынства.

• Злачынная банда.
• З. чалавек.

|| наз. злачыннасць, ✂.

злачынства, ✂, н.

Грамадска небяспечнае дзеянне, якое парушае закон і падлягае крымінальнай адказнасці.

• Дзяржаўнае з.
• З. супраць чалавецтва.

злашчасны, ✂.

Які заслужыў прычынай няшчасця, непрыемнасці.

• З. выстрал.

|| наз. злашчаснасць, ✂.

злаякасны, ✂.

Вельмі небяспечны для жыцця.

• Злаякасная пухліна.

|| наз. злаякаснасць, ✂.

злаяць, ✂; зак.

Моцна аблаяць.

злева, прысл.

З левага боку.

• З. ад дарогі.

злеглы, ✂.

Які прыгнуўся да зямлі, палёг.

• Злеглая збажына.

|| наз. злегласць, ✂.

злегчы, ✂; зак.

1. Захварэўшы, надоўга легчы ў пасцель.

   • Старая злегла ад моцнай прастуды.

2. Прыгнуцца да зямлі, палегчы (пра злакавыя расліны).

   • Жыта злегла.

|| незак. злягаць, ✂.

злегчыся, ✂; зак.

Ушчыльніцца, змяцца ад доўгага ляжання.

• Снег злёгся.
• Сена злеглася.

|| незак. злягацца, ✂.