Verbum

здзіўляючы, ✂.

Які выклікае здзіўленне, незвычайны.

• Імчацца са здзіўляючай хуткасцю.

здзічэлы, ✂.

1. Які здзічэў, стаў дзікім.

   • З. кот.

2. Які выражае дзікасць, безразважнасць.

   • З. выгляд.
   • З. позірк.

|| наз. здзічэласць, ✂.

здзьмухаць, ✂; зак.

Дзьмухаючы, скінуць, сагнаць.

• З. пыл са стала.

|| незак. здзьмухваць, ✂.

|| аднакр. здзьмухнуць, ✂.

здзьмуць, ✂; зак.

Ачысціць ад чаго-н. або знесці што-н. струменем паветра, ветру.

• Вецер здзьмуў паперу.

|| незак. здзімаць, ✂.

здзяйсняльны, ✂.

Такі, які можна здзейсніць.

• Здзяйсняльныя жаданні.

|| наз. здзяйсняльнасць, ✂.

здзяўбці, ✂; зак.

1. Дзеўбучы, з’есці.

   • Кураняты здзяўблі тварог.

2. Дзеўбучы, зрабіць ямкі; параніць у многіх месцах.

   • Пеўні здзяўблі адзін аднаго.
   • Пешняй здзяўблі тратуар.

|| незак. здзёўбваць, ✂.

здоба, ✂, ж.

1. Тлушч, цукар і яйкі, што дабаўляюцца ў цеста.

   • Дабавіць здобы ў цеста.

2. зб. Вырабы са здобнага цеста.

   • Напячы здобы.

здобны, ✂.

Прыгатаваны на малацэ, масле, яйках і пад.

• Здобная булка.

здобрыцца, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і раздобрыцца.

здолець, ✂; зак.

1. з інф. Быць у стане зрабіць, выканаць што-н.

   • Я здолею рашыць гэту задачу.

2. з інф. Атрымаць магчымасць зрабіць што-н. пры пэўных абставінах.

   • Учора я не здолеў паехаць.

3. Адолець, асіліць.

   • Агульнымі намаганнямі ўсё можна з.