Verbum

здабыча, ✂, ж.

1. гл. здабыць.

2. Тое, што здабыта, набыта.

здабычлівы, ✂ (разм.).

Удачлівы ў здабычы.

• З. рыбалоў.

|| наз. здабычлівасць, ✂.

здавальненне, ✂, н.

Тое, што і задавальненне.

здавальняючы, ✂.

1. Даволі добры, які задавальняе пэўныя запатрабаванні.

   • З. адказ.
   • Работа выканана здавальняюча (прысл.).

2. здавальняюча, нескл., н. Адзнака, якая абазначае самую нізкую станоўчую ацэнку ведаў.

   • Здаць экзамен на здавальняюча.

здавацца, ✂; незак.

1. гл. здацца​².

2. у знач. пабочн. здаецца, здавалася. Як быццам, нібыта, відаць.

   • Здаецца, Вас, калега, можна павіншаваць.
   • Гэтаму дажджу, здавалася, не будзе канца.

здаволены, ✂.

Тое, што і задаволены.

|| наз. здаволенасць, ✂.

здаволіцца, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і задаволіцца.

|| незак. здавальняцца, ✂ і здавольвацца, ✂.

здаволіць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і задаволіць.

|| незак. здавальняць, ✂ і здавольваць, ✂.

здагадацца, ✂; зак.

Зразумець, прыйсці да правільнай думкі.

|| незак. здагадвацца, ✂.

здагадка, ✂, ж.

1. Меркаванне, заснаванае на верагоднасці, магчымасці чаго-н.

   • Ваша з. правільная: так і было.

2. Кемлівасць, здольнасць улоўліваць сутнасць справы (разм.).

   • У гэтай справе патрэбна з.