Verbum

клунак, ✂ і клумак, ✂, м.

Дробныя рэчы, звязаныя хусткай, абрусам, кавалкам матэрыі або складзеныя ў торбу.

• Пагрузіць клункі на калёсы.

|| памянш. клуначак, ✂ і клумачак, ✂.

клыгаць, ✂; незак. (разм.).

Марудна ісці; клыпаць.

клык, ✂, м. (абл.).

Тое, што і ікол.

клыкасты, ✂.

Тое, што і ікласты.

|| наз. клыкастасць, ✂.

клыпаць, ✂; незак. (разм.).

Ісці марудна, накульгваючы, перавальваючыся з нагі на нагу.

клышаногі, ✂ (разм.).

Тое, што і касалапы.

|| наз. клышаногасць, ✂.

ключ​¹, ✂, м.

1. Металічная прылада для адмыкання і замыкання замка.

   • К. ад клеці.

2. Прылада для завінчвання і адвінчвання гаек, адкаркоўвання чаго-н., для заводкі чаго-н. і пад.

   • Гаечны к.
   • К. для механічнай цацкі.
   • К. для цымбалаў (для нацягвання струн).

3. перан. Тое, што служыць для разгадкі, разумення каго-, чаго-н., для авалодання чым-н.

   • К. шыфру.

|| памянш. ключык, ✂.

|| прым. ключавы, ✂.

ключ​², ✂, м. (спец.).

Знак у пачатку нотнага радка, які вызначае вышыню нот.

• Басовы к.
• Скрыпічны к.

ключ​³, ✂, м.

Чарада птушак (гусей, жураўлёў і пад.) у палёце.

• К. гусей узяў кірунак на поўдзень.

ключ​⁴, ✂, м. (спец.).

Верхні камень, якім заканчваецца арка, скляпенне.

|| прым. ключавы, ✂.