Verbum

тушоўка, ✂, ж.

1. гл. тушаваць ​¹.

2. Цені, штрыхі, якія наносяцца на малюнак, план, карту і пад.

   • Палажыць тушоўку на малюнак.
   • Густая т.

тушыльнік, ✂, м.

1. Прыстасаванне для тушэння вуглёў.

2. Накрыўка для трубы самавара.

тушыць​¹, ✂; незак.

1. Спыняць гарэнне чаго-н.; гасіць.

   • Т. касцёр.
   • Т. лямпу.

2. перан. Аслабляць, памяншаць.

   • Т. спрэчку.
   • Т. злосць.

|| зак. затушыць, ✂, атушыць, ✂, абтушыць, ✂ і патушыць, ✂.

|| наз. тушэнне, ✂.

тушыць​², ✂; незак.

Варыць на малым агні ў закрытай пасудзіне.

• Т. мяса.
• Т. бульбу.

|| зак. стушыць, ✂ і патушыць, ✂.

|| наз. тушэнне, ✂.

тушэ, нескл., н. (спец.).

1. Характар, спосаб дакранання да клавішаў фартэпіяна пры ігры.

   • Мяккае т.
   • Моцнае т.

2. У спорце: укол, удар, нанесены фехтавальшчыкам саперніку ў адпаведнасці з правіламі, а таксама дотык барца абедзвюма лапаткамі да дывана, які абазначае паражэнне барца.

туя, ✂, ж.

Вечназялёнае хвойнае дрэва сямейства кіпарысавых з дробным лускападобным лісцем.

|| прым. туевы, ✂.

тхараня, ✂ і тхаранё, ✂, н.

Дзіцяня тхара.

тхлань, ✂, ж. (разм.).

1. Балоцістае месца.

   • Конь разам з коннікам праваліўся ў т.

2. Гніль, цвіль, сырасць.

   • Патыхала тхланню.

тхліна, ✂, ж.

Тухлы, гнілы пах.

• Тхлінаю пахне.

тхло, ✂, н. (разм.).

Тое, што і тхліна.

• З балот цягнула тхлом.