Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

уде́лI м., ист. (княжеское владение) удзе́л, -ла м.

уде́лII м. (участь) до́ля, -лі ж., лёс, род. лёсу м.;

доста́ться в уде́л вы́пасці на до́лю.

уделённый удзе́лены;

удели́ть сов. удзялі́ць.

уде́льныйI ист. удзе́льны уде́льный князь удзе́льны князь.

уде́льныйII физ., хим. и пр. удзе́льны;

уде́льный вес удзе́льная вага́.

уделя́ть несов. удзяля́ць;

уделя́ться страд. удзяля́цца.

у́держ / без у́держу без упы́ну (упы́нку);

не знать у́держу не мець (не ве́даць) упы́ну (упы́нку);

нет у́держу няма́ ўпы́ну (упы́нку).

удержа́ние

1. утрыма́нне, -ння ср.;

2. (из зарплаты) вылічэ́нне, -ння ср., утрыма́нне, -ння ср.