Verbum

утопа́ть несов.

1. (тонуть) тану́ць; (топиться) тапі́цца;

2. перен. патана́ць, тану́ць;

утопа́ющий

1. прич. які́ (што) то́не; які́ (што) то́піцца; які́ (што) патана́е; см. утопа́ть;

2. сущ. тапе́лец, -льца м.

утопи́зм утапі́зм, -му м.;

утопи́ст утапі́ст, -та м.;

утопи́стка утапі́стка, -кі ж.

утопи́ть сов.

1. утапі́ць;

2. перен., разг. утапі́ць, загубі́ць;

утопи́ться утапі́цца.

утопи́ческий в разн. знач. утапі́чны;

утопи́чность утапі́чнасць, -ці ж.;

утопи́чный в разн. знач. утапі́чны.