Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

obrączkowanie

н. кальцаванне

obrączkowy

obrączkow|y

кольцападобны;

złoto ~e — чырвонае (чыстае) золата

obręb, ~u

м.

1. гл. obrąb

2. рубец

obrębiać

незак. абрубліваць, падрубліваць

obrębić

зак. абрубіць, падрубіць

obręcz

м.

1. абруч;

2. вобад

obrobić

зак. абрабіць

obrobiony

аброблены

obroczny

1. аброчны;

2. гіст. чыншавы

obrodzić

obrodzi|ć

зак. урадзіць, зарадзіць;

śliwki ~ły — слівы ўрадзілі;

pola ~ły — на полі добра ўрадзіла