Verbum

obrażać się

незак. na kogo, o co крыўдзіцца, крыўдаваць, абражацца на каго за што

obrażający

абразлівы, зняважлівы

obrażalski

разм.крыўдлівы чалавек; крыўдун

obrażenie

н.

1. цялеснае пакалечанне;

doznać powierzchownych ~ń — атрымаць паверхневыя цялесныя калечанні;

2. абраза, знявага

obrąb, ~ębu

м. мяжа, рубеж;

w obrębie — у межах горада

obrąbać

зак. абсячы, ацерабіць;

obrąbać z sęków — абсячы (ацерабіць) сукі

obrąbek

м. аблямоўка, лямоўка, абшыўка

obrąbywać

незак. абсякаць, церабіць

obrączka

ж. пярсцёнак;

obrączka ślubna — заручальны пярсцёнак

obrączkować

незак. кальцаваць