obfitość
obfitoś|ć
ж. мноства, багацце, дастатак;
jak z rogu ~ci — як з рога дастатку; з рога ўсяго многа
obfitować
obfit|ować
незак. знаходзіцца ў вялікай колькасці; быць багатым чым (на што);
lasy ~ują w grzyby — лясы багатыя грыбамі
obfity
w co багаты, шчодры на што;
obfity posiłek — багаты харч
obgadać
зак.
1. абгаварыць, ачарніць каго, напляткарыць пра каго;
2. разм. абмеркаваць, абгаварыць;
obgadać sprawę — абмеркаваць справу
obgadywać
незак. абгаворваць, пляткарыць
obgrzyzać
незак. абгрызаць; грызці;
obgrzyzać paznokcie — абгрызаць (грызці) пазногці