énden
1.
2.
1) канча́цца, зака́нчвацца;
nicht ~ wóllen не спыня́цца, не змаўка́ць
2) паміра́ць, кана́ць
énden
1.
2.
1) канча́цца, зака́нчвацца;
nicht ~ wóllen не спыня́цца, не змаўка́ць
2) паміра́ць, кана́ць
Éndergebnis
Éndesunterzeichnete
endg. = endgültig – канчатковы
Éndgleis
éndgültig
éndigen
Éndkampf
in den ~ kómmen
éndlich
1.
2.
1) канчатко́вы; абмежава́ны
2) доўгачака́ны
3) кане́чны
Éndlichkeit
1)
2) тле́ннасць