Únbehagen
1) няёмкасць, непрые́мнае адчува́нне
2) недамага́нне, сла́басць
Únbehagen
1) няёмкасць, непрые́мнае адчува́нне
2) недамага́нне, сла́басць
únbehaglich
1) непрые́мны
2) няўту́льны
unbehélligt, únbehelligt:
únbehindert
únbeholfen
1) бездапамо́жны
2) няспры́тны, нязгра́бны
Únbeholfenheit
1) бездапамо́жнасць
2) няспры́тнасць, неруха́васць
unbeírrbar, únbeirrbar
únbeirrt, unbeírrt
únbekannt
er ist mir ~ яго я не ве́даю;
ich bin hier ~ я тут чужы́
Únbekannte