únbedenklich
1) які́ не выкліка́е сумне́нняў
2) надзе́йны (пра чалавека)
únbedenklich
1) які́ не выкліка́е сумне́нняў
2) надзе́йны (пра чалавека)
únbedeutend
únbedingt
1.
1) безумо́ўны
2) абсалю́тны (спакой, поспех)
2.
Únbedingtheit
únbeeindruckt:
er blieb ~ von díesen Wórten гэ́тыя сло́вы не зрабі́лі на яго́ ўра́жання [не крану́лі яго́]
únbeendigt
unbefáhrbar, únbefahrbar
únbefahren
únbefangen
1) непасрэ́дны, про́сты, наі́ўны
2) непрадузя́ты, аб’ектыўны
Únbefangenheit
1) непасрэ́днасць, прастата́, наі́ўнасць; чыстасардэ́чнасць
2) аб’ектыўнасць, непрадузя́тасць