zurǘckkönnen
1) мець магчы́масць вярну́цца
2) мець магчы́масць адмо́віцца (ад пачатага)
zurǘckkönnen
1) мець магчы́масць вярну́цца
2) мець магчы́масць адмо́віцца (ад пачатага)
zurücklassen
zurücklaufen
1) бе́гчы наза́д
2) цячы́ наза́д
zurücklegen
1.
1) адкла́дваць
2) прахо́дзіць (якую
3) кла́сці наза́д
2. ~, sich адкі́нуцца (у крэсле)
zurücklehnen, sich адкі́двацца наза́д
zurückliegen
1)
2):
díeses Eréignis liegt weit zurück гэ́та да́ўняя падзе́я [да́ўняе здарэ́нне]
zurückliegend
zurückmelden, sich далажы́ць пра (сваё) вярта́нне
zurǘckmüssen
ich muss zurück мне трэ́ба вярну́цца
Zurücknahme
1) узя́цце наза́д, адмаўле́нне (ад сваіх слоў)
2)