verwénden*
1. vt
1) ужыва́ць, скарыста́ць, прымяня́ць, тра́ціць;
etw. zu séinem Nútzen ~ скарыста́ць што-н. на сваю́ кары́сць;
viel Fleiß auf éine Árbeit ~ прыкла́сці мно́га намага́нняў у рабо́це
2) адво́дзіць (убок вочы);
er verwándte kéinen Blick [kein Áuge] vom Kind ён не спуска́ў вачэ́й з дзіця́ці
2. ~, sich (bei j-m für A) хада́йнічаць (перад кім-н. за каго-н., што-н.), прасі́ць (каго-н., за каго-н.), заступа́цца;
sich für éinen Vórschlag ~ адсто́йваць [абараня́ць] яку́ю-н. прапано́ву
Verwéndung f -, -en
1) ужы́так, ужыва́нне, прымяне́нне, выкарыста́нне;
~ fínden*, zur ~ kómmen* знахо́дзіць ужы́так, ужыва́цца
2) хада́йніцтва
verwérfen*
1. vt
1) закі́нуць (што-н., куды-н.)
2) адхілі́ць (прапанову); адкі́нуць (думку);
die Berúfung wúrde verwórfen юрыд. касацы́йная ска́рга была́ адхі́лена
2. ~, sich караба́ціцца (пра драўніну)
verwérflich a зага́нны, дрэ́нны, няго́дны, непрыма́льны
Verwérflichkeit f -
1) непрыго́днасць, непрыда́тнасць
2) зага́ннасць, гане́бнасць; непрысто́йнасць
Verwérfung f -, -en
1) адхіле́нне
2) геал. скід; гл. verwerfen*
verwértbar a прыда́тны (для карыстання)
verwérten vt
1) вы́карыстаць (лом металаў), утылізава́ць
2) рэалізава́ць (вынаходніцтва)
Verwértung f -, -en
1) выкарыста́нне
2) рэаліза́цыя; гл. verwerten
verwésen vi (s) тлець, трухле́ць, гні́сці