stráffen
1.
2. ~, sich наця́гвацца; падця́гвацца (пра чалавека)
stráffen
1.
2. ~, sich наця́гвацца; падця́гвацца (пра чалавека)
stráffrei
Stráffreiheit беспакара́льнасць беспакара́насць
Stráfgeld
Stráfgericht
Stráfgesetzbuch
Stráfkolonie выпраўля́льная папра́ўчая] кало́нія, пасяле́нне вы́сыльных
stráflos
Stráflosigkeit
Stráfmaß