stémmen
1. vt
1) выдзёўбваць (стамескай і г.д.)
2) упіра́цца;
die Béine gégen den Bóden ~ упіра́цца нага́мі ў зямлю́;
die Árme in die Séiten ~ узя́цца ў бо́кі
3) падпіра́ць (сцяну і г.д.)
4) спарт. вы́ціснуць (вагу)
2. ~, sich (an, auf, gegen A) упіра́цца (у што-н.);
sich auf die Éllenbogen ~ аблакаці́цца, абапіра́цца ло́кцямі (на што-н.)
Stémmmeißel, Stémm-Meißel m -s, - разе́ц, стаме́ска
Stémpel m -s, -
1) штэ́мпель, пяча́тка, пяча́ць, кляймо́
2) тэх. штамп
3) бат. пе́сцік
Stémpelmarke f -, -n ге́рбавая ма́рка
stémpeln vt
1) штэмпелява́ць;
~ géhen* адзнача́цца (на біржы працы), быць беспрацо́ўным
2) ста́віць [выпа́льваць] кляймо́;
j-n zum Lügner ~ закляймі́ць каго́-н. ілгуно́м
Stémpelpapier n -s ге́рбавая папе́ра
sténgellos a без сцябла́
Sténo f - стэнаграфі́я, ху́ткапіс
Stenograhíe, Stenografíe f -, -í¦en, разм.