úmstellen I
1.
1) перастаўля́ць
2) (auf
2. ~, sich (auf
úmstellen I
1.
1) перастаўля́ць
2) (auf
2. ~, sich (auf
umstéllen II
von Hass umstéllt sein быць у няна́вісці
Úmstellung I
1) перастано́ўка
2) перабудо́ва, пераключэ́нне, пераво́д (auf
2)
Umstéllung II
úmsteuern
úmstimmen
1)
2) перако́нваць (у іншым)
úmstoßen
1) пераку́льваць, абаро́чваць
2) абвярга́ць
3) адмяня́ць, скасо́ўваць (закон);
ein Úrteil ~
umstráhlen
umstrítten
Úmsturz
1) звяржэ́нне, пераваро́т
2) падзе́нне, разбурэ́нне