táufen vt рэл. хрысці́ць, дава́ць імя́;
das Kind auf den Námen… ~ ахрысці́ць дзіця́ на імя́…
táufeucht a вільго́тны ад расы́
Táufname m -ns, -n імя́ (дадзенае пры хрышчэнні)
Táufpate m -n, -n хро́сны ба́цька
Táufpatin f -, -en хро́сная ма́ці
táufrisch a све́жы ад расы́, ро́сны, зрасе́лы, заро́шаны
Táufschein m -s, -e метры́чнае пасве́дчанне, ме́трыка
táugen vi (zu D) быць прыда́тным (да чаго-н.);
das taugt nichts гэ́та нічо́га не ва́рта
Táugenichts m - і -es, -e гульта́й, абібо́к
táuglich a прыда́тны, зда́тны (zu D – да чаго-н., для чаго-н., на што-н.);
~ sein быць прыго́дным [прыда́тным];
bedíngt [beschränkt] ~ вайск. абмежава́на прыго́дны (да вайсковай службы)