mítbekommen* vt
1) атры́мліваць (з сабою, у дарогу і г.д.)
2) разм. зразуме́ць, засво́іць
Mítbesitz m -es суме́снае вало́данне, саўлада́нне
Mítbesitzer m -s, - гл. Mitinhaber
Mítbestimmung f -
1) пра́ва раша́ючага го́ласу
2) эк. рабо́чы кантро́ль; удзе́л рабо́чых у кірава́нні прадпрые́мствам
mítbeteiligt a які́ прыма́е ўдзе́л у чым-н. ра́зам з і́ншымі
Mítbeteiligte sub m, f -n, -n саўдзе́льнік, -ніца, супо́льнік, -ніца
Mítbewerber m -s, - прэтэндэ́нт; удзе́льнік (конкурсу, спаборніцтва)
Mítbewerbung f -, -en удзе́л у ко́нкурсе; сапе́рніцтва, канкурэ́нцыя; спабо́рніцтва
Mítbewohner m -s, - сужы́цель; той, хто суме́сна [ра́зам] пражыва́е
mítbringen* vt прыно́сіць [прыво́дзіць, прыво́зіць] з сабо́й