Náchsehen:
bei etw. (D) das (blínde, léere) ~ háben застава́цца з но́сам, застава́цца ні з чым;
◊
wer zu spät kommt, hat das ~ ≅ хто не дба́е, той тра́сцу ма́е
náchsetzen
1. vi (s) (D) (па)гна́цца (за кім-н.)
2. vt (D)
1) ста́віць дадатко́ва (што-н. пасля чаго-н.)
2) перан. адсо́ўваць на за́дні план (што-н. у параўнанні з чым-н.)
Náchsicht f - пабла́жлівасць, пабла́жка, дарава́нне, вызвале́нне (ад чаго-н.);
mit j-m ~ üben быць пабла́жлівым да каго́-н., патура́ць каму́-н.
náchsichtig a пабла́жлівы, нястро́гі (gegen A – да каго-н.)
Náchsichtigkeit f - пабла́жлівасць, памярко́ўнасць, спага́длівасць
náchsichtslos a бязлі́тасны
náchsichtsvoll a пабла́жлівы, памярко́ўны, спага́длівы
Náchsilbe f -, -n грам. су́фікс
náchsinnen* vi (über A) ду́маць, разважа́ць (пра што-н.), заду́мвацца (над чым-н.)
náchsitzen* vi застава́цца пасля́ ўро́каў у шко́ле (у пакаранне); адсе́джваць (што-н. дадаткова)