hínhauen
1.
2.
das haut éinen hin! я збянтэ́жаны!;
das haut hin!
hínhauen
1.
2.
das haut éinen hin! я збянтэ́жаны!;
das haut hin!
hínhören
hínken
1) кульга́ць, чыкільга́ць
2) не ісці́ на лад;
es hinkt damít спра́ва не ла́дзіцца
hínkommen
1) прыхо́дзіць, трапля́ць (куды
2) падзе́цца;
wo ist mein Buch híngekommen? дзе падзе́лася мац кні́жка?
hínkriegen
hínlänglich
es ist ~ гэ́тага до́сыць
hínlegen
1.
hínlegen! лажы́ся!
2. ~, sich лажы́цца, кла́сціся hínnehmen
1) браць, узя́ць (сабе́)
2) прыма́ць, цярпе́ць, міры́цца (з чым
3):
von der Musík híngenommen sein быць у захапле́нні ад му́зыкі
hínnen:
von ~ адсю́ль
hínpfeifen
vor sich ~ пасві́стваць, насві́стваць сабе́
hínreichen
1) падава́ць, праця́гваць
2) хапа́ць, быць дастатко́вым