Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

hínhauen

1. vi уда́рыць

2. vt разм. шпурну́ць;

◊

das haut éinen hin! я збянтэ́жаны!;

das haut hin! разм. гэ́та дарэ́чы!

hínhören vi прыслухо́ўвацца, услухо́ўвацца

hínken vi

1) кульга́ць, чыкільга́ць

2) не ісці́ на лад;

es hinkt damít спра́ва не ла́дзіцца

hínkommen* vi (s)

1) прыхо́дзіць, трапля́ць (куды-н.)

2) падзе́цца;

wo ist mein Buch híngekommen? дзе падзе́лася мац кні́жка?

hínkriegen vt разм. адо́лець (што-н.), спра́віцца ( з чым-н.)

hínlänglich a дастатко́вы, задавальня́ючы;

es ist ~ гэ́тага до́сыць

hínlegen

1. vt кла́сці, палажы́ць;

hínlegen! лажы́ся!

2. ~, sich лажы́цца, кла́сціся hínnehmen

* vt

1) браць, узя́ць (сабе́)

2) прыма́ць, цярпе́ць, міры́цца (з чым-н.)

3):

von der Musík híngenommen sein быць у захапле́нні ад му́зыкі

hínnen:

von ~ адсю́ль

hínpfeifen*:

vor sich ~ пасві́стваць, насві́стваць сабе́

hínreichen vt

1) падава́ць, праця́гваць

2) хапа́ць, быць дастатко́вым