Hals m -es, Hälse
1) шы́я;
j-m um den Hals fállen* кі́нуцца каму́-н. на шы́ю;
sich (D) etw. vom ~e scháffen адрабі́цца ад чаго́-н.;
sich (D) den ~ bréchen* скруці́ць [злама́ць] сабе́ галаву́ [ка́рак];
~ über Kopf стрымгало́ў
2) го́рла, гло́тка;
aus vóllem ~e на ўсё го́рла;
mir tut der ~ weh у мяне́ балі́ць го́рла;
den ~ nicht voll kríegen können* быць ненасы́тным [ненае́дным];
j-m den ~ stópfen заткну́ць каму́-н. го́рла, заста́віць каго́-н. замо́ўкнуць;
das hängt mir längst zum ~e heráus гэ́та мне даўно́ абры́дла
3) ры́льца (бутэлькі);
◊
éinen lángen ~ háben быць на́дта ціка́ўным
Hálsband n -(e)s, -bänder
1) ашы́йнік
2) кара́лі, па́церкі
Hálsbinde f -, -n га́льштук
Hálsbräune f - мед. уст. ангі́на
hálsbrecherisch a ве́льмі небяспе́чны, на скрут галавы́
Hálsbruch:
Halsund Béinbruch! разм. бада́й цябе́ лі́ха міну́ла!, дай Бо́жа, каб усё было́ го́жа!
Hálsentzündung f -, -en мед. ларынгі́т
Hálskrause f -, -n жабо́
Hálsschmerzen pl боль у го́рле