entspríeßen
1) выраста́ць
2) пахо́дзіць (з сям’і, з роду)
entspríeßen
1) выраста́ць
2) пахо́дзіць (з сям’і, з роду)
entspríngen
1) уцяка́ць (ад каго
aus dem Gefängnis ~ уцячы́ з турмы́
2) выцяка́ць, цячы́ (з чаго
3) узніка́ць, пахо́дзіць
entstámmen
entstánden
entstáuben
entstéhen
1) узніка́ць
2) выніка́ць (з чаго
was auch daráus ~ mag няха́й бу́дзе, што бу́дзе
Entstéhung
in der ~ begríffen sein быць у ста́дыі ўзнікне́ння [арганіза́цыі]
entstéllen
entstéllt
Entstéllung