entgégensetzen
1. vt процістаўля́ць, супрацьстаўля́ць
2. ~, sich праці́віцца, супраціўля́цца
entgégenstéhen* vi процістая́ць, супрацьстая́ць; процідзе́йнічаць
entgégenstellen
1. vt процістаўля́ць
2. ~, sich супраціўля́цца
Entgégenstellung f -, -en проці(па)стаўле́нне, антытэ́за
entgégenstrecken vt праця́гваць (насу́страч), падава́ць (руку);
die hélfende Hand ~ прыйсці́ на дапамо́гу
entgégentreten* vi (s) выступа́ць супро́ць; праці́віцца (чаму-н.)
entgégenwirken vi (D) процідзе́йнічаць (чаму-н.), змага́цца (з чым-н.)
entgégnen vi пярэ́чыць; адка́зваць, дава́ць адка́з (у спрэчцы)
Entgégnung f -, -en пярэ́чанне, адка́з, рэ́пліка
entgéhen* vi (s) (D) бе́гчы, уцяка́ць (ад каго-н., чаго-н.); пазбяга́ць (каго-н., чаго-н.);
das entgíng mir гэ́та я прапусці́ў, гэ́тага я не заўва́жыў;
sich (D) étwas ~ lássen* прапусці́ць што-н.;
sich (D) etw. nicht ~ lássen не адка́зваць сабе́ ў чым-н.