Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в г д е ж з і к л м н п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а н о у ы э

уро́блены

1. с.-г. bebáut, bestéllt;

2. разм. (запэцканы) beschmútzt; befléckt (плямамі);

3. (устаўлены ўнутр і г. д.) éingesetzt, éingestellt, éingebaut

уро́д м., уро́дзіна м., ж. (непрыгожы чалавек) Schéusal n -s, -e, Úngetüm n -s, -e; ein Áusbund von Hässlichkeit

уро́к^I м.

1. Stúnde f -, -n, Únterrichtsstunde f;

дава́ць уро́кі Stúnden gében*; Únterricht ertéilen [gében*];

2. (заданне) Áufgabe f -, -n, Schúlaufgabe f, Háusaufgabe f;

рабі́ць уро́кі die Áufgaben [Háusaufgaben, Schúlaufgaben] máchen;

адка́зваць уро́к die Áufgabe hérsagen;

3. перан. Léhre f -, -en; Beléhrung f;

гэ́та бу́дзе [паслу́жыць] табе ўро́кам das wird dir éine Léhre sein;

атрыма́ць до́бры ўро́к gehörig Léhrgeld záhlen;

уро́к не пайшоў яму́ на кары́сць er hat nichts zúgelernt

уро́к^II м. Verhéxung f -, -en (durch einen bösen Blick)

уро́лаг м. мед. Urológ(e) m -(e)n, -(e)n

уро́н м. кніжн. гл. шкода І 1.

уро́скід прысл. разм. mit der Hand áusstreuend;

2. verstréut;

ара́ць по́ле ўро́скід с.-г. den Ácker [das Feld] verstréut pflügen

уро́ссып прысл. zerstréut;

бе́гчы ўро́ссып sich (nach állen Séiten) zerstréuen

уро́чышча н.

1. (natürliche) Grénze f -, -n, Schéide f -, -n;

2. геагр. (лясны ўчастак) Wáldstück n -(e)s, -e