угнае́нне н. с.-г.
1. (дзеянне) гл. угнойванне;
2. с.-г. (рэчыва) Dünger m -s; Düngemittel n -s,;
хімі́чнае ўгнае́нне chémischer Dünger, Kúnstdünger m;
збо́рнае ўгнае́нне Kompóst m -es, -e, Míschdünger m;
ва́пнавае ўгнае́нне Kálkdünger m;
аргані́чнае ўгнае́нне orgánisches Düngemittel;
натура́льнае ўгнае́нне Stálldünger m;
азо́тнае ўгнае́нне Stíckstoffdünger m;
калі́йнае ўгнае́нне Kálidünger m;
унясе́нне ўгнае́нняў Düngen n -s
угнаі́ць с.-г. düngen vt, vi
угна́цца разм. gléichkommen* аддз. vi (s) (за кім-н. D); mit j-m Schritt hálten*;
за ім не ўгна́цца er ist nicht éinzuholen
угне́вацца кніжн. zürnen vi, böse [wütend] wérden, zórnig wérden, in Wut geráte
угно́йванне н. с.-г. Düngung f -, -en; Düngen n -s
угно́йвацца зал. стан с.-г. gedüngt wérden
угняздзі́цца sich éinnisten