Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в к л о п р т у ф х ы э ю .

а б в г д ж з к л м н п р т ф х ц ш

ту́га прысл. straff; fest; stramm

туга́ ж. Gram m -(e)s, Schwérmut f -; Tráuer f -

тугава́та прысл. (ein wénig) straff; prall; (ein wénig) stramm gespánnt (нацягнута); (ein wénig) eng (цеснавата)

тугаду́м м. Mensch mit lánger Léitung, Spät¦zünder m -s, -

тугапла́ўкі тэх. stréngflüssig

тугі́ straff; fest; stramm gespánnt (нацягнуты);

тугі́ ву́зел (fest) zúgezogener Knóten, straff geschürzter Knóten;

туга́я спружы́на stráffe Féder;

◊

тугава́ты на ву́ха schwérhörig, hárthörig