Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

ж к л р с т х ш

пыл м. Staub m -(e)s;

быць у пыле bestáubt [stáubig] sein;

зме́сці пыл ábstäuben vt, ábstauben vt, den Staub ábwischen;

◊

пуска́ць пыл у во́чы разм. Sand in die Áugen stréuen (каму-н. D), bláuen Dunst vórmachen (каму-н. D)

пыланепраніка́льны stáubdicht, stáubgeschützt

пыласо́с м. тэх. Stáubsauger m -s, -

пылі́нка ж. Stäubchen n -s, -

пылі́цца verstáuben vi (s), stáubig wérden, éinstauben

пылі́ць stáuben vi, Staub máchen, Staub áufwirbeln

пыло́к м. бат. Blütenstaub m -(e)s, Póllen m -s, Póllenkorn n -(e)s, -körner

пы́льнік^I м. бат. Stáubbeutel m -s, -, Stáubkolben m -s, -

пы́льнік^II м. (паліто) Stáubmantel m -s, -mäntel

пы́льны Staub-; stáubig, bestáubt, stáubbedeckt (запылены)