пыл м. Staub m -(e)s;

быць у пыле bestáubt [stáubig] sein;

зме́сці пыл ábstäuben vt, ábstauben vt, den Staub ábwischen;

◊

пуска́ць пыл у во́чы разм. Sand in die Áugen stréuen (каму-н. D), bláuen Dunst vórmachen (каму-н. D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)