Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

прахо́жы м. Passánt m -en, -en, Vorübergehende (sub) m -n, -n

пра́ца ж.

1. (дзейнасць чалавека) Tätigkeit f -, -en;

грама́дская пра́ц öffentliche [geséllschaftliche] Tätigkeit;

2. (служба, работа) Árbeit f -, -en;

жыць сваёй пра́цай von séiner (Hände) Árbeit lében;

разумо́вая пра́ца géistige Árbeit [Tätigkeit], Kópfarbeit f -;

фізі́чная пра́ца phýsische [körperliche] Árbeit;

рабо́тнікі разумо́вай і фізі́чнай пра́цы die manu¦éll und géistig Scháffenden;

пра́ц до́ма Héimarbeit f -, -en;

пато́чная пра́ц Flíeßarbeit f;

навуко́ва-дасле́дчая пра́ца wíssenschaftliche Fórschungsarbeit;

пісьмо́вая пра́ца schríftliche Árbeit;

пазакла́сная пра́ца áußerunterrichtliche Arbeit;

пазашко́льная пра́ца áußerschulische Árbeit;

падзённая пра́ца Tágelöhnerarbeit f;

чо́рная пра́ца úngelernte Árbeit;

пра́ца паво́дле кантра́кту Árbeit laut [nach] Vertrág;

пра́ца па на́йму Verdíngung als Lóhnarbeiter;

у су́вязі з перахо́дам на і́ншую пра́цу… mit ánderen Aufgaben betráut…;

узя́цца за пра́цу sich an die Árbeit máchen;

паступі́ць куды-н на пра́цу éingestellt wérden, éine Árbeit ántreten*;

спыні́ць пра́цу die Árbeit éinstellen [níederlegen];

вы́зваліць ад пра́цы von der Árbeit fréistellen;

3. (вынік разумовай працы, твор) Werk n -(e)s, -e, Ábhandlung f -, -en

працава́цца безас.:

сёння до́бра працу́ецца heute árbeitet sich’s gut [leicht], héute geht die Árbeit gut von der Hand

працава́ць

1. árbeiten vi; in éinem Árbeitsverhältnis stehen* (мець работу);

працава́ць па спецыя́льнасці im Berúf stehen*;

працава́ць над сабо́й an sich árbeiten;

працава́ць на тра́ктары éinen Tráktor fáhren*;

2. (быць адчыненым) geöffnet sein;

3. (пра машыну і г. д.) funktioníeren vi; géhen* vi (s), láufen* vi (s); intákt sein (быць непашкоджаным)

працаві́тасць ж. Fleiß m -es

працаві́ты fléißig, árbeitsam

працада́ўца м. эк. Árbeitgeber m -s, -

працадзе́нь м. гіст. Árbeits¦einheit f -, -en

працаёмкасць ж. эк. Árbeits¦intensität f -

працаёмкі zéit- und kráftraubend;

працаёмкая рабо́та zéit- und kráftraubende Árbeit;

працаёмкія працэ́сы árbeitsintensive [-və] Vórgänge