Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в д е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

а о у ы э

правака́цыя ж. Provokatión [-vo-] f -, -en; Provozíerung [-vo-] f -, -en;

правака́цыя вайны́ Kríegsprovokation [-vo-] f

права́л м.

1. (падзенне) Éinsturz m -es, stürze; Dúrchriss m -es, -e; Bruch m -(e)s, Brüche (прарыў);

2. (яма) Éinsturzstelle f -, -n, Brúchstelle f; Loch n -(e)s, Löcher;

3. (няўдача) Mísserfolg m -(e)s, -e; Zusámmenbruch m; Fiásko n -s, -s; Réinfall m -(e)s, -fälle (разм.); Dúrchfallen n -s, Níchtbestehen (на экзамене);

цярпе́ць права́л за права́лам Mísserfolg auf Mísserfolg erléiden*;

права́л па́мяці das Verságen des Gedächtnisses

правалі́цца, права́львацца

1. (абваліцца) eínstürzen vi (s); herúnterfallen* vi (s), stürzen vi (s) (упасці);

2. разм. (не ўдавацца) misslíngen* vi (s), féhlschlagen* аддз. vi (пра план); dúrchfallen* vi (s);

правалі́ на іспы́це im Exámen dúrchfallen*, durchs Exámen fállen*;

спра́ва правалі́лася die Sáche schéiterte; die Sáche ist (in sich) zusámmengebrochen;

3. разм. (прапасці) verschwínden* vi (s);

◊

ён як скрозь зямлю́ правалі́ўся er war wie vom Érdboden verschwúnden [verschlúckt]

правалі́ць разм. dúrchfallen lássen*, zu Fall bríngen*; schéitem lássen*; durchkréuzen vt (планы і г. д.); verdérben* vt (сапсаваць)

правалэ́ндацца разм.

1. (з чым-н. пэўны час) etwas lángsam tun*;

2. (некаторы час бадзяцца) (éine Zéitlang) herúmtreiben*, (herúm)schléndern vi, búmmeln vi

праваля́цца

1. (éine Zeit lang) umhérliegen* vi;

2. разм. (праляжаць – пра чалавека) (éine Zeit lang) líegen* vi; (éine Zeit lang) auf der fáulen Haut líegen*(гультаяваць)

праваме́рны réchtmäßig, gesétzlich

правамо́цнасць ж. Máchtbefugnis f -; Zúständigkeit f -, Kompeténz f -

правамо́цны máchtbefugt; zúständig, kompetént

Права́нс м. гіст. Provence [prɔ´vãs(ə)] n -s