Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

прыпазні́цца, прыпазня́цца

1. sich (ein wénig) verspäten, (ein wénig) zu spät kómmen*;

2.:

прыпазні́цца з чым-н. versäumen vt, im Rückstand sein (mit D);

прыпазні́цца з апла́тай mit der Záhlung im Rückstand sein, in Záhlungsverzug sein

прыпа́йванне н. тэх. (дзеянне) Ánlöten n -s

прыпа́йваць, прыпая́ць ánlöten vt

прыпалі́ць

1. (ein wénig) brénnen lássen*;

2. разм. (прыкурыць) ánrauchen vt, sich (D) ánstecken

прыпаміна́ць разм. sich (D) ins Gedächtnis (zurück)rúfen*; sich er¦ínnern (што-н. an A), sich besínnen* (што-н. auf A), sich entsínnen* (што-н.)

прыпа́р м. Hítze f -, Glut f -; Sónnenbrand m -(e)s; Schwüle f - (духата); перан. árbeitsreiche Zeit (гарачая пара)

прыпа́рваць безас. (пра надвор’е):

прыпа́рвае es ist schwül [drückend heiß]

прыпа́рка ж. мед. héißer Úmschlag;

кла́сці прыпа́рку héiße Úmschläge máchen (каму-н. D)

прыпа́рыць heiß úmschlagen*; héiße Úmschläge máchen

прыпа́сці

1. sich níederbeugen, sich níederwerfen*, sich zu Bóden wérfen*; sich drücken, sich schmíegen (да чаго-н. an A);

2. (супасці з чым-н.) fállen* vi (s), kómmen* vi (s) (auf A);

3. (выпасці) anhéim fállen*; zutéil wérden (пра шчасце, гонар)