Verbum

абле́гчы

1. (шчыльна прылегчы) ánliegen* vi, (sich) ánschließen* (an A) vi, umschliíßen* vt;

2. (панікнуць, абвянуць) verwélken vi (s);

3. (злегчы, захварэць) erkránken vi (s), krank wérden

абледзяне́нне н. Veréisung f -, -en

абледзяне́ць veréisen vi (s), sich mit Eis bedécken

абле́злы разм.

1. (пра футра і г. д.) spärlich beháart, kahl;

2. (выцерты) ábgeschabt, ábgenutzt, ábgewetzt; schäbig

абле́зці

1. (страціць валасы, пер’е) kahl wérden; sich ábreiben* (зношвацца);

каўне́р абляза́е абла́зіць der Pélzkragen wird kahl [réibt sich ab];

2. (ліняць) (sich) háaren (пра жывёл); (sich) häuten (пра змяю); (sich) máusern vi (пра птушак);

3. (пра лак, фарбу) ábbröckeln vi (s), ábgehen* vi (s); die Fárbe verlíeren* (паліняць)

абленава́цца faul wérden; träge wérden

абле́пліваць

1. (прыстаць, прыліпнуць) háften (што-н. an D);

2. (абклеіць) beklében vt;

3. разм. (акружыць) umríngen vt, dicht umdrängen vt, umschwärmen vt (роем)

аблёт м.

1. (выпрабаванне) Éinfliegen n -s, Próbeflug m -(e)s, -flüge;

2. (мясцовасці) Ábfliegen n -s;

3. (вакол чаго-н.) Umflíegen n -s, Umkreísen n -s

аблётаць, аблята́ць

1. (вакол чаго-н.) umflíegen* vt;

аблётаць усю́ Еўро́пу durch ganz Európa flíegen*;

2. ав. (новыя самалёты) néue Flúgzeuge éinfliegen*

абліва́цца, аблі́цца

1. (рабіць абліванне) begíeßen* vt (чым-н. mit D), sich übergíeßen*;

2. (перакуліць на сябе што-н.) sich begíeßen* (чым-н. mit D); etwas auf sich verschütten;

◊

абліва́цца сляза́мі bíttere Tränen vergíeßen*;

абліва́цца по́там von Schweiß tríefen*, in Schweiß gebádet sein;

у яе сэ́рца абліва́ецца крывёю das Herz blútet ihr