Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

абла́ва ж.

1. (паляўнічая) Tréibjagd f -, -en, Késseljagd f;

2. (паліцэйская) Rázzia f -, -s і -zzi|еn

аблаві́ць паляўн.:

аблаві́ць лес den Wald nach Wild durchkämmen;

аблаві́ць са́жалку den Teich ábfischen

аблаву́ха ж. wárme Mütze mit Óhrenklappen

аблаву́хі

1. (з абвіслымі вушамі) schláppohrig, lángohrig;

2. перан. разм. (няспрытны, някемлівы – пра чалавека) úngeschickt, línkisch

аблаго́дзіць разм. (выклікаць пачуцці шчырасці) arrangieren [ɑrã:´ʒі:-] vt

абла́джванне н. разм.

1. Régelung f -, -en, Órdnen n –s; Órdnung f -;

2. (апрацоўка) Beárbeitung f -, -en

абла́дзіць órdnen vt, régeln vi, éinrichten vt;

абла́дзіць спра́ву éine Ángelegenheit régeln; éine Sáche ins Réine bríngen* (разм.)

аблажны́:

аблажны́ дождж ánhaltender Régen; Lándregen m -s, -

аблажы́цца

1. sich umgében* (чым-н. mit D);W

2. (пакрыцца, зацягнуцца, завалачыся) sich verhüllen, sich bedécken;

не́ба аблажы́лася хма́рамі der Hímmel bedéckte sich mit Wólken, der Hímmel hat sich bewölkt

аблажы́ць гл. абкладаць, абкласці