абліва́цца, аблі́цца

1. (рабіць абліванне) begíeßen* vt (чым-н. mit D), sich übergíeßen*;

2. (перакуліць на сябе што-н.) sich begíeßen* (чым-н. mit D); etwas auf sich verschütten;

◊

абліва́цца сляза́мі bíttere Tränen vergíeßen*;

абліва́цца по́там von Schweiß tríefen*, in Schweiß gebádet sein;

у яе сэ́рца абліва́ецца крывёю das Herz blútet ihr

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)