Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

абліцо́ўка ж. буд. Verkléidung f -, -en, Verbléndung f -, -en;

аблі́ць гл. абліваць

аблі́чаны übervórteilt; gepréllt (ашуканы)

аблі́чваць, аблічы́ць übervórteilen vt; préllen vt;

мяне́ аблічы́лі на два е́ўра ich bin um zwei Éuro gepréllt wórden

аблі́чча н.

1. Äußere (sub) n, Áussehen n -s;

2. перан. (індывідуальны склад) Gesícht n -(e)s, -er, Charákter [kɑ-] m -s, -e

аблічы́цца sich verréchnen

аблічы́ць гл. аблічваць

абло́г м., абло́га ж.

1. с.-г. (даўно не аранае поле) Bráche f -, -n;

по́ле пад абло́гам bráchliegendes Feld, Bráchacker m -s, -äcker, Bráchfeld n -(e)s, -er

абло́га ж. (крэпасці, горада) вайск., перан. Belágerung f -, -en;

зняць абло́гу die Belágerung áufheben* [ábbrechen*]

абло́гавы, абло́жны:

абло́гавыя зе́млі bráchliegende Länderéi¦еn pl, Bráchland n -(e)s